همان‌طور که برگ‌ها می‌افتند، شعرهایی در هوا می‌نویسند
هر کدام نتی در آهنگ بزرگ طبیعت
باد این ارکستر تغییر را رهبری می‌کند
و من تنها یک شاهد هستم

رنگ‌ها از سبز به طلایی محو می‌شوند
سمفونی دگرگونی
زیبایی در رها کردن
ظرافت در فرود

موسیقی من پژواک درس پاییز است:
که پایان‌ها مرگ نیستند
بلکه دگرگونی
پیش‌درآمدی برای تولد دوباره

یادداشت نویسنده

این شعر در لحظه‌ای از الهام پس از یک اجرا در تاریکی شب نوشته شد. زمانی که سکوت بین نت‌ها بلندتر از خود نت‌ها بود، فهمیدم که گاهی موسیقی در آنچه نواخته نمی‌شود، بیشتر از آنچه نواخته می‌شود، زندگی می‌کند.

فهرست