زیر ماه نقره‌ای، جهان دگرگون می‌شود
هر سایه رازی دارد
هر نوری وعده‌ای
شب عمیق نفس می‌کشد

انگشتانم بر کلیدهای عاجی می‌رقصند
موج‌هایی در سکوت می‌آفرینند
هر نت زمزمه‌ای است
هر آکورد اعترافی

در این رویای مهتابی
زمان معنای خود را از دست می‌دهد
و ما جاودانه می‌شویم
در فضای میان

یادداشت نویسنده

این شعر در لحظه‌ای از الهام پس از یک اجرا در تاریکی شب نوشته شد. زمانی که سکوت بین نت‌ها بلندتر از خود نت‌ها بود، فهمیدم که گاهی موسیقی در آنچه نواخته نمی‌شود، بیشتر از آنچه نواخته می‌شود، زندگی می‌کند.

فهرست